Ojciec, którego córkę zamordowano, dostał na sali sądowej prawo do ostatniego słowa, i przez trzy lata procesu wiedział, że od tego, co powie, może zależeć wyrok. Jego historia otwiera rozważanie o Józefie, który po dwudziestu latach staje twarzą w twarz z braćmi, co sprzedali go w niewolę, i ma nad nimi całą władzę (Rdz 45). Kazanie nie udaje, że przebaczenie jest łatwe: pokazuje raczej, jak Boża perspektywa na doznane zło przełamuje logikę odwetu, zanim ta zdąży nas pochłonąć. Posłuchaj, jeśli nosisz w sobie scenę, którą od lat odgrywasz w wyobraźni.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- W Księdze Rodzaju 42 Józef rozpoznaje braci, którzy go nie poznają, a mimo pełni władzy odwraca się i płacze. Co ta scena mówi o jego wewnętrznej walce między chęcią odwetu a przebaczeniem?
- Bracia mówią między sobą, że to, co ich spotyka, jest karą za sprzedanie brata. Dlaczego ich przyznanie się do winy i ofiara Judy za Beniamina mogły być tak ważne dla Józefa?
- Józef mówi braciom: nie wy mnie tu posłaliście, ale Bóg, aby wielu ocalić. Jak Boża perspektywa na krzywdę pomaga przebaczyć, nie udając, że zło się nie wydarzyło?
- Mówca zestawia porzekadło "Bóg nierychliwy, ale sprawiedliwy" z myślą, że Bóg jest sprawiedliwy, ale zawsze łaskawy. Jak ta różnica zmienia twoje spojrzenie na tych, którzy cię skrzywdzili?
- Włodek z czasem zobaczył w zabójcy swojej córki uwięzioną ludzką duszę i dostrzegł, jak wiele jemu samemu przebaczył Jezus. Co pomaga ci zobaczyć w krzywdzicielu człowieka, a nie tylko sprawcę?
- Czy jest ktoś, z kim w myślach rozgrywasz scenę "wygarnięcia" mu wszystkiego? Jaki pierwszy krok, choćby decyzję w sercu, że nie będzie odwetu, możesz podjąć w tym tygodniu?
