Od czego właściwie zacząć branie odpowiedzialności za własne życie, skoro dobre postanowienia tak szybko się kończą? Kazanie prowadzi do pytania, które Jezus zadał uczniom po wyczerpującym dniu i nakarmieniu tłumu: a wy za kogo mnie uważacie (Łk 9). Historia dwóch kaznodziejów, którzy zaczynali razem, a skończyli w zupełnie innych miejscach, pokazuje, że nie wystarczy powiedzieć, iż Jezus jest Panem, trzeba to potwierdzić życiem. Posłuchaj, jeśli szukasz punktu, od którego naprawdę warto zacząć.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Jezus najpierw pyta uczniów, za kogo uważają Go ludzie, a potem: "A wy za kogo mnie uważacie?". Czym różnią się te dwa pytania i dlaczego drugie jest trudniejsze (Łukasza 9:18-20)?
- Co znaczyło dla pierwszych słuchaczy wezwanie, by brać swój krzyż każdego dnia, skoro człowiek niosący krzyż wiedział, że jego życie już do niego nie należy (Łukasza 9:23)?
- Piotr nazwał Jezusa Chrystusem Bożym, ale dopiero po zmartwychwstaniu potwierdził to życiem. Co w twoim życiu pokazuje, że Jezus jest twoim osobistym Panem, a nie tylko tematem wiedzy?
- Templeton podziwiał Jezusa i tęsknił za Nim, a Billy Graham uczynił Go swoim Panem. Co według ciebie sprawia, że ktoś zatrzymuje się na podziwie zamiast pójść za Jezusem?
- Jak rozumiesz paradoks, że kto straci życie z powodu Jezusa, ten je zachowa, w świetle historii Richarda i Sabiny, którzy kochali nawet swoich oprawców?
- W jakiej konkretnej sytuacji tego tygodnia, w małżeństwie, rodzinie lub pracy, możesz umrzeć dla siebie ze względu na Jezusa i najpierw oddać siebie w ręce Boga?
