Uzbrojony bandyta nosił w portfelu listę zasad swojego przestępczego fachu: „nikogo nie zabiję, chyba że będę musiał”, „rabuję tylko siedem miesięcy w roku”. Zawsze znajdzie się ktoś, przy kim wypadamy nieźle, ale jak żyć życiem świętym w oczach samego Boga? To kazanie prowadzi nas pod górę Synaj (Wj 19-20), gdzie święty Bóg zaprasza Izraelitów do wyjątkowej relacji, a zarazem wyznacza granicę, której nie wolno przekroczyć, nie po to, by ludzi odepchnąć, lecz by ich chronić. Posłuchaj, jak od dymiącej góry historia prowadzi do dnia Pięćdziesiątnicy, gdy Boże prawo zostaje wypisane już nie na kamieniu, ale w sercach.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- W Wyjścia 19 Bóg mówi, że Izraelici mają być królestwem kapłanów i narodem świętym. Co ta obietnica mogła znaczyć dla ludzi, dla których kapłani byli jedynymi pośrednikami między Bogiem a człowiekiem?
- Bóg zaprasza lud na spotkanie, a jednocześnie każe wytyczyć wokół góry Synaj granicę, której przekroczenie grozi śmiercią. Jak rozumiesz to napięcie między zaproszeniem a granicą?
- Mówca porównał wielokrotne ostrzeżenia Boga do tłumaczenia synkowi, że skakanie z chwiejnego stolika jest niebezpieczne. Co ten obraz mówi ci o Bożej świętości i o Jego trosce o ludzi?
- Historia o pogrzebie dwóch braci pokazuje, że zawsze znajdzie się ktoś, przy kim wydajemy się święci. Z kim lub z czym najczęściej porównujesz swoje życie, zamiast patrzeć na nie oczami Boga?
- Prawo z Wyjścia 20 miało wyróżniać Izraela w pracy, odpoczynku, mowie i relacjach, ale nikt nie potrafił go wypełnić. Jak Jezus i Duch Święty zmieniają to, w jaki sposób stajemy się święci?
- W której konkretnej dziedzinie codziennego życia, na przykład w pracy, odpoczynku, mowie czy relacjach z bliskimi, chcesz w tym tygodniu pozwolić Duchowi Świętemu przemieniać cię od środka?
