Lustereczko, lustereczko, powiedz przecie, zła królowa z bajki o Śnieżce zawsze słyszała tę samą, bezlitosną prawdę. Od tego obrazu zaczyna się rozważanie o innym lustrze: o Bożym prawie, które dokładnie pokazuje, kim jesteśmy, ale samo nie jest w stanie nas zmienić (Rz 3). Kazanie prowadzi od uczciwej diagnozy, że nie ma ani jednego sprawiedliwego, do daru usprawiedliwienia, którego nie da się kupić ani na niego zapracować. Posłuchaj, jeśli chcesz zobaczyć, co dzieje się z życiem, gdy trafia w ręce Mistrza.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- W Liście do Rzymian 3:10-18 Paweł łączy fragmenty Starego Testamentu i wymienia umysł, gardło, język, usta, nogi i oczy. Co ten obraz mówi o tym, jak grzech dotyka całego człowieka?
- Paweł stawia przed lustrem Bożego słowa zarówno ludzi bez Biblii, jak i tych, którzy znali Boże prawo. Dlaczego dla jego żydowskich słuchaczy taki wniosek mógł być zaskakujący i trudny?
- Kazanie mówi, że prawo jest jak lustro: pokazuje prawdę, ale nas nie zmienia. W jakich obszarach życia najłatwiej ci próbować zasłużyć na Bożą akceptację własnym staraniem?
- Łatwiej dostrzec zło w zamachowcu albo w kłótni w sklepowej kolejce niż w sobie. Co pomaga ci uczciwie spojrzeć na siebie w lustrze Bożego słowa?
- Usprawiedliwienie porównano do długu, który ktoś spłacił, a nie tylko darował. Co to porównanie zmienia w twoim rozumieniu krzyża i ceny, jaką zapłacił Jezus?
- Historia złamanych skrzypiec pokazuje, że Mistrz potrafi naprawić to, co wydaje się zniszczone. Którą część swojego życia chcesz w tym tygodniu świadomie oddać w ręce Jezusa?
