Na koreańskiej mapie świata w centrum leży Azja, na amerykańskiej, Ameryka; każdy z nas nosi w sobie mapę, na której środkiem wszechświata jest on sam. To kazanie o pieniądzach prowadzi nas do Koryntu, gdzie apostoł Paweł zachęca zamożną wspólnotę, by od dobrych chęci przeszła do czynu i wsparła ubogich (2 Kor 8-9). Okazuje się, że miarą hojności nie są procenty, lecz Boża hojność wobec nas i radość serca, które daje bez przymusu. Posłuchaj i sprawdź, kto stoi w centrum mapy twojego życia.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Paweł przypomina Koryntianom ich gotowość sprzed roku i wysyła Tytusa z braćmi, aby zbiórka była gotowa. Dlaczego dobre chęci nie wystarczały i co według ciebie przeszkadzało im przejść do czynu?
- W 2 Koryntian 9:7 czytamy, że Bóg kocha radosnego dawcę, który daje bez żalu i nie z przymusu. Co ten werset mówi o tym, jak Bóg patrzy na nasze dawanie?
- Kazanie zaczyna się od map świata z Korei i USA, na których każdy kraj stawia siebie w centrum. Gdzie w twoim życiu najłatwiej zauważyć myślenie, że to ty jesteś w centrum świata?
- Mówca nazwał naszą hojność zaledwie odpryskiem Bożej hojności: Chrystus, będąc bogaty, stał się ubogi dla nas. Jak świadomość tego daru zmienia motywację do dzielenia się pieniędzmi?
- Kazanie mocno odrzuca teologię sukcesu i mówi, że bogactwo w Chrystusie oznacza zbawienie, a nie dobrobyt materialny. Jak odróżniasz zaufanie, że Bóg zatroszczy się o twoje potrzeby, od liczenia na zysk z dawania?
- Mówca zachęcił do rachunku sumienia: czy to, co regularnie dajesz, jest wyrazem wdzięczności i dajesz to z radością. Jaki jeden konkretny krok w sprawie hojności chcesz podjąć w tym tygodniu?
