Bohater filmu Terminal utknął na lotnisku, bo jego kraj przestał istnieć, i z czasem nauczył się tam żyć, a nawet to życie polubił. Podobnie poczuli się chrześcijanie w Tiatyrze: obywatele Bożego królestwa, którzy rozejrzeli się wokół, zobaczyli tylko Rzym i powoli zaczęli się w tej rzeczywistości urządzać (Ap 2). Jezus przychodzi do nich jako ten, kto ma oczy jak płomień ognia: chwali ich rozwój, ale nazywa też kompromis po imieniu i mówi wprost, żeby przestali się chować. Posłuchaj i sprawdź, gdzie w twoim życiu sięgasz po pozory szczęścia.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Jezus przedstawia się kościołowi w Tiatyrze jako Syn Boży, który ma oczy jak płomień ognia i stopy podobne do mosiądzu. Co te obrazy mogły znaczyć dla wierzących żyjących w cieniu cesarza, który sam kazał się nazywać synem Boga?
- Jezus chwali Tiatyrę za to, że ich ostatnie czyny są lepsze od pierwszych, a jednocześnie zarzuca im tolerowanie Jezabel. Jak to możliwe, że w jednym kościele rośnie miłość i wiara, a obok niej kompromis?
- Chrześcijanie w Tiatyrze musieli wybierać między związkiem kupieckim z jego pogańskimi ucztami a utrzymaniem rodziny. Gdzie dziś odczuwasz podobną presję, by się wpasować w pracy, szkole lub rodzinie?
- Kazanie porównuje pokusy do czekoladek nadziewanych czosnkiem: z zewnątrz kuszą, w środku są czymś zupełnie innym. Jakie fałszywe czekoladki obiecują dziś szczęście, a w rzeczywistości nas zmieniają?
- Mały Kuba zasłonił oczy i myślał, że skoro on nie widzi, to nikt go nie widzi. W jakich sytuacjach żyjesz tak, jakby Bóg cię nie widział, i co dla ciebie znaczy wezwanie: przestań się chować?
- Jezus obiecuje wiernym gwiazdę poranną, czyli samego siebie jako nowy początek i nadzieję. Co konkretnie możesz zrobić w tym tygodniu, by inni widzieli w twoim życiu, że to On jest twoim królem?
