Listopad, który kiedyś trzeszczał mrozem i miał swój smak, dziś bywa już tylko nijaki i letni, i dokładnie tak potrafi wyglądać wiara, która przestała cokolwiek kosztować. To kazanie prowadzi do Laodycei, bogatego miasta bankierów, któremu brakowało jednej rzeczy: dobrej wody, bo ta docierająca rurami była letnia i obrzydliwa w smaku (Ap 3). Rozważanie pokazuje, jak dobrobyt, bezpieczeństwo i brak wyzwań po cichu prowadzą do duchowego bankructwa oraz co Jezus proponuje zamiast złota, szat i sławnej maści z Laodycei. Posłuchaj i sprawdź, czy Bóg nie stał się w twoim życiu tylko planem awaryjnym.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Laodycea nie miała własnego źródła, a woda dopływająca rurami była letnia i niesmaczna, w przeciwieństwie do gorących źródeł Hierapolis i zimnej wody Kolosów. Co ten obraz mówi o wierze, której Jezus oczekuje?
- Laodycejczycy słynęli z bogactwa, ciemnych szat i szkoły medycznej. Jak Jezus w Objawieniu Jana 3:17-18 odpowiada na każdy z tych powodów do dumy złotem, białymi szatami i maścią na oczy?
- Mówca zauważył, że największym niebezpieczeństwem dla Laodycei nie były prześladowania, lecz ich brak i ciche, wygodne życie. Dlaczego dobrobyt i poczucie bezpieczeństwa tak łatwo studzą wiarę?
- W opisie naszego wygodnego życia mówca celowo pominął Boga. W jakich obszarach twojego życia Bóg staje się bardziej planem awaryjnym niż kimś, na kim naprawdę polegasz?
- Mówca przyznał, że coraz częściej modli się o życie bez burz i trudności, w którym nie będzie potrzebował Boga. Jak wyglądają twoje modlitwy i co mówią o twoim zaufaniu do Niego?
- Jezus stoi u drzwi i puka, ale nie wejdzie, jeśli sami nie otworzymy. Jaki konkretny krok możesz zrobić w tym tygodniu, by znaleźć czas na modlitwę i Biblię mimo zabiegania?
