Spacer przez las i nagłe, niczym niepoprzedzone wyznanie kilkuletniej dziewczynki: tatusiu, jesteś najlepszym tatusiem na świecie. Od tej sceny zaczyna się rozważanie pierwszego z siedmiu listów z Apokalipsy, listu do kościoła w Efezie, wspólnoty, która miała wytrwałość, moralność i czujność wobec fałszywych nauczycieli, a mimo to usłyszała: twoja pierwsza miłość została porzucona (Ap 2). Kazanie pokazuje, dlaczego nikomu nie da się nakazać, by kochał mocniej, i gdzie naprawdę szukać powodu do miłości. Posłuchaj i zajrzyj do albumu swojej relacji z Bogiem, jak było na początku?
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Co Jezus chwali w kościele w Efezie (trud, wytrwałość w prześladowaniach, rozpoznanie fałszywych apostołów, odrzucenie nikolaitów) i dlaczego mimo to mówi, że czegoś mu brakuje?
- Mówca zauważa, że słowo „porzuciłeś” w Objawieniu Jana 2:4 można oddać także jako „rozwiódł się” lub „odstąpił”. Co ten obraz małżeński mówi o relacji, jakiej Jezus pragnie ze swoim kościołem?
- Dlaczego wytrwałość, moralność i poprawna nauka bez miłości są według kazania niewystarczające? Jak łączy się to ze słowami z 1 Koryntian 13: „miłości bym nie miał, byłbym niczym”?
- Jezus wzywa: „Pamiętaj, skąd spadłeś, nawróć się i postępuj jak na początku”. Jak wyglądał początek twojej relacji z Jezusem i co z tamtego czasu chcesz sobie dziś przypomnieć?
- Kazanie mówi, że miłości nie da się wymusić zaciśniętymi zębami, a ten list to przede wszystkim słowa Jezusa: „Ja cię kocham najbardziej”. Jak świadomość Jego miłości okazanej na krzyżu zmienia twoją motywację do życia z Nim?
- Co konkretnie możesz zrobić w tym tygodniu, aby na nowo zachwycić się Jezusem, zamiast tylko starać się być „dobrym chrześcijaninem” z obowiązku?
