Mieszkanka Amsterdamu przez kilka dni nie opuściła swojego pokoju, a znajomi i rodzina komentowali na Facebooku zdjęcia z jej podróży po Azji. Od tej historii zaczyna się rozważanie listu do kościoła w Sardes, jedynego z listów Apokalipsy, w którym nie ma ani jednej pochwały, za to pada zdanie: „masz imię, które mówi, że żyjesz, ale jesteś martwy” (Obj 3). Kazanie pokazuje zamożną wspólnotę, której z zewnątrz niczego nie brakowało, i pyta, co zostaje z wiary, gdy zniknie z niej żywa relacja z Bogiem. Posłuchaj, jeśli chcesz sprawdzić, czy twoje życie duchowe nie stało się przypadkiem grą pozorów.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Sardes było bogatym miastem, a kościół nie był prześladowany ani rozbijany od wewnątrz. Dlaczego właśnie w takich warunkach wspólnota mogła mieć imię żywej, a być martwa (Objawienie Jana 3:1)?
- Jezus wzywa Sardes: „Obudź się, wzmocnij to, co pozostało, przypomnij sobie, jak przyjąłeś to, co usłyszałeś, strzeż tego i opamiętaj się”. Co każde z tych wezwań mówi o drodze powrotu do życia z Bogiem?
- W kazaniu padła historia małżeństwa, które po kupnie większego mieszkania oddaliło się od wspólnoty, modlitwy i od Boga. Co w twoim życiu może po cichu zajmować miejsce relacji z Chrystusem?
- Mówca podkreślał, że chrześcijaństwo sprowadzone do obrzędów i przynależności kościelnej, bez osobistej relacji i owoców Ducha, jest fikcją. Po czym rozpoznajesz, że twoja wiara jest żywa, a nie tylko na pokaz?
- Kazanie zachęcało, by przypomnieć sobie czas nawrócenia i pierwszą gorliwość. Co z tamtego okresu chcesz dziś odzyskać i co temu przeszkadza?
- Wiara ma więcej wspólnego z codziennymi wyborami niż ze zmiennymi uczuciami. Jaki jeden konkretny wybór możesz podjąć w tym tygodniu, by pielęgnować bliskość z Bogiem?
