Gdzie właściwie jest niebo i jak miałoby wyglądać, skoro, jak pisał poeta, aeroplany nie znalazły tam Boga? Kazanie zabiera nas do sali tronowej opisanej przez sędziwego Jana: barwy szlachetnych kamieni, grzmoty, cztery istoty żywe i dwudziestu czterech starszych rzucających swoje wieńce (Ap 4). Ten majestat zostaje zestawiony z dwoma najprostszymi słowami modlitwy, której wielu z nas uczyło się w dzieciństwie: Ojcze nasz. Posłuchaj i zobacz, jak Święty Bóg, Stwórca wszystkiego, stał się dla ciebie Ojcem.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Jan opisuje salę tronową pełną kolorów szlachetnych kamieni, tęczy, błyskawic i grzmotów (Objawienie Jana 4:1-11). Co ten obraz mówi o Bogu i czym różni się od popularnego, białego wyobrażenia nieba?
- Co mogło znaczyć dla pierwszych czytelników, znających przepych cesarskich dworów, że 24 starszych rzuca swoje złote wieńce przed tronem Boga?
- Istoty żywe bez przerwy wołają: Święty, Święty, Święty Pan Bóg Wszechmogący, który był, który jest i który przychodzi. Który z tych przymiotów Boga najbardziej do ciebie dziś przemawia i dlaczego?
- Kazanie zwraca uwagę na kontrast w słowach: Ojcze nasz, który jesteś w niebie. Jak łączysz w swojej relacji z Bogiem bliskość Ojca z czcią dla świętego Stwórcy, który nas przerasta?
- Mówca opowiadał o wodospadach Wiktorii, które odbierały mowę z zachwytu. Jakie doświadczenie piękna lub wielkości pomaga ci zrozumieć, czym jest stanie przed samym Stwórcą?
- Jakie twoje własne wieńce, czyli osiągnięcia, pozycję lub powody do dumy, chcesz w tym tygodniu świadomie położyć przed Bogiem, i jak może to wyglądać w praktyce?
