Człowiek, którego kaznodzieja przez lata uważał za szorstkiego i mało przyjemnego, po bliższym poznaniu okazał się kochającym ojcem o wielkim sercu, a wyobrażenie rozminęło się z rzeczywistością. Od tej sceny zaczyna się rozważanie pierwszych słów Modlitwy Pańskiej z Kazania na Górze (Mt 6). Kazanie konfrontuje nasze obrazy Boga, surowego sędziego, księgowego, dobrotliwego dziadka, z tym, co Jezus objawia o Ojcu, i prowadzi do pytania o najważniejszą tożsamość człowieka. Posłuchaj i sprawdź, czy znasz Boga, czy tylko swoje wyobrażenie o nim.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- W Mateusza 6:5-9 Jezus przestrzega przed modlitwą na pokaz i wielomównością pogan. Co te dwie postawy mówią o tym, jak ludzie wtedy wyobrażali sobie Boga?
- Dlaczego zwracanie się do Boga słowami „Ojcze nasz” mogło szokować pierwszych słuchaczy Jezusa, skoro w Starym Testamencie nazywano Boga ojcem tak rzadko?
- Kazanie wymienia kilka fałszywych obrazów Boga: surowy sędzia, księgowy, dobrotliwy dziadek. Który z nich jest ci najbliższy i jak wpływa na twoją modlitwę?
- Czym różni się relacja właściciela mieszkania z lokatorem od relacji dziecka z ojcem i gdzie w twojej wierze widzisz myślenie „ja coś daję, Bóg coś daje”?
- Pastor powiedział chłopcu bez ojca: „Ty jesteś dzieckiem Boga, idź i odbierz swoje dziedzictwo”. Co zmienia w twoim patrzeniu na siebie tożsamość dziecka Boga, a nie sukcesy, praca czy pieniądze?
- Jeśli słowo „ojciec” budzi w tobie trudne wspomnienia albo twoja modlitwa stała się obowiązkiem z listy, jaki jeden krok możesz zrobić w tym tygodniu, by rozmawiać z Bogiem jak z Ojcem?
