Na miesiąc miodowy ktoś pożycza im ogromnego amerykańskiego SUV-a. Manewr na podziemnym parkingu kończy się białą rysą przez cały bok samochodu wartego więcej niż ich dom i tygodniem obiadów z parówek. Właśnie tak trzeba traktować Królestwo, o które prosimy w modlitwie Pańskiej (Mt 6), bo ono nie jest nasze, jest darem. Królestwa tego świata obiecują dostatek i bezpieczeństwo w zamian za uczciwość, a uwagę zajmują rozrywką, żeby nikt nie zaczął myśleć. Posłuchaj i sprawdź, czy nie próbujesz rozbudowywać tego Królestwa własnym wysiłkiem, jakby było twoją własnością.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Mówca wyjaśnia, że końcowe zdanie Modlitwy Pańskiej (Mateusza 6:13) to prawdopodobnie odpowiedź pierwszych chrześcijan na tę modlitwę. Co ta doksologia mówi o tym, w co wierzyli?
- Co mogło znaczyć dla chrześcijan żyjących pod władzą Rzymu wyznanie, że królestwo, moc i chwała należą do Boga, a nie do cesarza?
- Królestwa tego świata według kazania oferują dobrobyt i bezpieczeństwo kosztem moralnej integralności i zajmują ludzi przyjemnościami. Gdzie dostrzegasz dziś takie pokusy w swoim otoczeniu?
- Historia z porysowanym samochodem pokazuje, że inaczej traktujemy coś, co do nas nie należy. Jak zmienia twoje podejście świadomość, że królestwo jest Boże, a nie twoje?
- Bóg ma moc, by zrobić wszystko, a jednak nie używa przymusu, tylko zaprasza do relacji. Co to mówi ci o Jego charakterze i o tym, jak my mamy dzielić się Ewangelią?
- Co konkretnie może dla ciebie oznaczać w tym tygodniu zaufanie, że Bóg przyniesie swoje królestwo na swój sposób, zamiast forsować je własnym wysiłkiem?