Napis na łódzkim murze, „Bóg wybacza, Widzew nigdy”, przez lata witał kaznodzieję w drodze ze szkoły i stał się dla niego obrazem kultury, która z braku przebaczenia zrobiła cnotę. To rozważanie prowadzi nas przez Modlitwę Pańską do jednej jej prośby, powtarzanej tak często, że przestaliśmy słyszeć, o co w niej właściwie prosimy (Mt 6). Daruj nam nasze długi, tak jak my darowaliśmy naszym dłużnikom, to zdanie okazuje się jedną z najbardziej niebezpiecznych rzeczy, jakie wypowiadamy. Posłuchaj i zapytaj siebie, czy naprawdę darujesz już swoim dłużnikom.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Ewangelista Mateusz w tej modlitwie używa słowa "dług", a Łukasz słowa "grzech". Co obraz długu i dłużników mówi ci o tym, czym jest wina wobec Boga i wobec ludzi?
- Zaraz po modlitwie, w Mateusza 6:14-15, Jezus mówi, że Ojciec nie daruje nam, jeśli my nie darujemy ludziom. Jak rozumiesz te słowa w świetle tego, że Jezus już umarł za nasze winy na krzyżu?
- Kazanie zaczyna się od napisu na murze "Bóg wybacza, Widzew nigdy" i hasła "nigdy nie zapominaj, nigdy nie wybaczaj". W jaki sposób kultura odwetu i zemsty wpływa na twoje myślenie o przebaczaniu?
- Mówca przypomina, że Modlitwa Pańska jest niebezpieczna, bo powtarzamy ją automatycznie. Która jej prośba najbardziej podważa twoje własne plany i ambicje, i dlaczego?
- Jakie wymówki podsuwasz sobie najczęściej, żeby nie przebaczyć, na przykład "to on powinien przeprosić pierwszy" albo "musi dostać nauczkę"? Co tak naprawdę za nimi stoi?
- Komu potrzebujesz w tym tygodniu świadomie przebaczyć z wdzięczności za Boże przebaczenie, nawet jeśli ta osoba nie przeprosi i nie musicie zostać bliskimi przyjaciółmi?
