W Japonii głośne siorbanie zupy to komplement, a na greckim weselu… pluje się na pannę młodą, ten sam gest w różnych kulturach znaczy zupełnie co innego. Od tej zabawnej obserwacji kazanie prowadzi do 1 Listu do Koryntian (1 Kor 11), gdzie Paweł pisze o nakrywaniu głów i o Wieczerzy Pańskiej, o znakach, którymi chrześcijanie, często nieświadomie, mówią światu o swojej wierze. Bo my sami jesteśmy znakiem, który może kierować innych ku Chrystusowi albo na manowce. Posłuchaj i zapytaj siebie, w którą stronę wskazuje twoje życie.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Paweł tłumaczy, że w ówczesnej kulturze nakryta głowa zamężnej kobiety była znakiem wierności mężowi. Jaki sygnał wysyłały wierzące w Koryncie, odkrywając głowy, i dlaczego mogło to zniechęcać innych do Jezusa?
- Co według 1 Koryntian 11:17-34 działo się w Koryncie podczas Wieczerzy Pańskiej i dlaczego Paweł nazywa to spożywaniem jej niegodnie?
- Kazanie pokazuje, że niegodne spożywanie nie oznacza bycia za mało dobrym, bo Wieczerza jest dla grzeszników. Jak to zmienia twoje podejście do Wieczerzy Pańskiej?
- Misjonarz w Chinach nauczył się języka, ubrał się po chińsku i przefarbował włosy, by głosić ewangelię. Gdzie przebiega granica między wrażliwością na kulturę a poddaniem się temu, co w niej trzeba zmienić?
- Wieczerza Pańska została nazwana najbardziej kontrkulturowym znakiem, bo przy tym stole nie ma podziałów na bogatych i biednych czy na narody. Jakie podziały widzisz dziś wśród wierzących i jak możemy je przekraczać?
- Pastor z kazania zapytał: dlaczego miałbym się modlić, aby Bóg zabrał jedyne źródło światła z tego ciemnego miejsca? W którą stronę twoje zachowanie w pracy, szkole czy domu kieruje innych w tym tygodniu?
