Seria · (nie)idealni

W labiryncie znaków

Łódź Jerzy Sikora 27.03.2022 Kazanie 11 z 16

Gdy konserwatywny gość z Ameryki zapytał z niedowierzaniem, po co kościołowi „gitara rockowa”, rezolutny pastor odparł, że to taka, na której można grać przez cały rok. Ta anegdota otwiera rozważanie odwiecznego pytania: jak wiele ze świata wokół nas chrześcijanin może przyjąć, a co powinien odrzucić. Paweł w 1 Liście do Koryntian (1 Kor 11), pisząc o nakrywaniu głów i o Wieczerzy Pańskiej, daje zaskakująco praktyczną wskazówkę: pytaj, czy twoje zachowanie pomaga innym przyjść do Boga, czy im w tym przeszkadza. Posłuchaj, zanim następnym razem staniesz przed takim wyborem.

Pytania do rozmowy

Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.

  1. Paweł wyjaśnia, że w czasach Koryntian nakrycie głowy u zamężnej kobiety znaczyło mniej więcej tyle, co dziś obrączka. Co według kazania komunikowało jego zdjęcie i dlaczego Paweł widział w tym problem?
  2. Jak wyglądała wieczerza Pańska w Koryncie, że Paweł nazywa ją spożywaniem w sposób niegodny (1 Koryntian 11:17-34)? Co ten sposób mówił o relacjach między bogatymi a biednymi?
  3. Kazanie pokazuje dwa rodzaje norm świata: takie, które warto zachować dla dobra innych, i takie, które trzeba odrzucić, bo niszczą wspólnotę. Jakie przykłady jednych i drugich widzisz dziś wokół siebie?
  4. Mówca proponuje jedno pytanie przy wątpliwościach o ubiór, muzykę czy fryzurę: czy to pomoże, czy przeszkodzi innym w przyjściu do Boga i czy wzmocni wspólnotę. Jak to pytanie zmienia twoje patrzenie na chrześcijańską wolność?
  5. Historia z pociągu, w której dwoje obcych sobie wierzących dzieli się kanapką i pomarańczą, pokazuje, czym jest komunia. Co w tej scenie najbardziej cię porusza i czego uczy cię o wieczerzy Pańskiej?
  6. Z jakiej swojej wolności lub przyzwyczajenia możesz w tym tygodniu zrezygnować, żeby nie przeszkodzić komuś w usłyszeniu ewangelii albo żeby kogoś we wspólnocie nie pominąć?
Seria kazań

(nie)idealni

Czasem wydaje się nam, że nie pasujemy do kościoła, bo jesteśmy nieidealni. Innym razem nie-idealność innych, ich grzechy, upadki sprawiają, że wolimy trzymać się z dala od kościoła, któremu tak daleko do ideału. Jednak 1 List do Koryntian pokazuje nam jak samemu będąc nieidealnym, odnaleźć się pośród innych nieidealnych ludzi w Kościele, który jest idealny i nieidealny jednocześnie. 1 List do Koryntian to samo życie, ale życie widziane z perspektywy tego, co Bóg może z nim zrobić i jak On może je zmienić.

Słuchaj dalej

Podobne kazania

Wszystkie kazania