Gdy konserwatywny gość z Ameryki zapytał z niedowierzaniem, po co kościołowi „gitara rockowa”, rezolutny pastor odparł, że to taka, na której można grać przez cały rok. Ta anegdota otwiera rozważanie odwiecznego pytania: jak wiele ze świata wokół nas chrześcijanin może przyjąć, a co powinien odrzucić. Paweł w 1 Liście do Koryntian (1 Kor 11), pisząc o nakrywaniu głów i o Wieczerzy Pańskiej, daje zaskakująco praktyczną wskazówkę: pytaj, czy twoje zachowanie pomaga innym przyjść do Boga, czy im w tym przeszkadza. Posłuchaj, zanim następnym razem staniesz przed takim wyborem.
W labiryncie znaków
(nie)idealni
Czasem wydaje się nam, że nie pasujemy do kościoła, bo jesteśmy nieidealni. Innym razem nie-idealność innych, ich grzechy, upadki sprawiają, że wolimy trzymać się z dala od kościoła, któremu tak daleko do ideału. Jednak 1 List do Koryntian pokazuje nam jak samemu będąc nieidealnym, odnaleźć się pośród innych nieidealnych ludzi w Kościele, który jest idealny i nieidealny jednocześnie. 1 List do Koryntian to samo życie, ale życie widziane z perspektywy tego, co Bóg może z nim zrobić i jak On może je zmienić.
Zobacz całą serię
16 kazań
