Czy Bóg działa w kościele tylko nadzwyczajnie, przez pastorów, kaznodziejów i gigantów duchowości, a zwykłych ludzi po prostu pomija? Odpowiedzi szukamy w 12 rozdziale Pierwszego Listu do Koryntian (1 Kor 12), gdzie Paweł przypomina wspólnocie zapatrzonej w spektakularne dary, że ten sam Duch działa także w cichych, niepozornych służbach. Historia staruszka, który po latach bycia pastorem ustawiał krzesła przed nabożeństwem, pokazuje, że w Bożych oczach nie ma zadań drugorzędnych. Posłuchaj, jeśli kiedykolwiek zdarzyło ci się mieć wrażenie, że twoja służba jest niewidoczna.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Paweł przypomina Koryntianom, że jako poganie dawali się prowadzić do bożków przez ekstatyczne doznania. Dlaczego według wersetów 1-3 znakiem działania Ducha Świętego jest wyznanie, że Jezus jest Panem?
- Paweł pisze, że stopa nie przestaje należeć do ciała tylko dlatego, że nie jest ręką. Co ten obraz z 1 Koryntian 12:12-26 mówił wierzącym w Koryncie, którzy dzielili się na ważniejszych i mniej ważnych?
- Mężczyzna z ośrodka uzależnień nie czuł działania Ducha Świętego, dopóki nie zobaczył zmiany w myśleniu o żonie, dzieciach i Bogu. W jakich zwyczajnych przemianach w swoim życiu dostrzegasz dziś działanie Ducha?
- Kazanie opisuje trzy postawy: szukanie wyjątkowej pozycji, poczucie bycia nieważnym i pogoń za duchowymi fajerwerkami. Która z nich jest ci najbliższa i jak wpływa na jedność kościoła?
- Paweł mówi, że dary są dane dla wspólnej korzyści, a członki uważane za słabsze są szczególnie potrzebne. Jak zmienia to twoje spojrzenie na mało widoczne służby, takie jak ustawianie krzeseł czy sprzątanie?
- Jaką jedną zwyczajną, niezauważaną czynność możesz w tym tygodniu wykonać z miłością dla dobra innych w kościele lub poza nim?
