Setki śpiewaków, kilkuset dzieci i ogromna orkiestra stają na jednej scenie, a zanim padnie pierwszy takt, słychać tylko strojenie, w którym każdy gra coś innego. Ta scena otwiera kazanie o darach duchowych i jedności w kościele w Koryncie (1 Kor 12-13:3). Paweł pokazuje, że dary są różne, ale Duch ten sam, a każdy dostał swoje miejsce w jednym ciele, by służyć innym w miłości. Posłuchaj, jeśli chcesz sprawdzić, czy w twojej grze bardziej liczy się własna melodia, czy wspólna.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Co Paweł mówi w 1 Liście do Koryntian 12:4-7 o źródle i celu darów duchowych? Dlaczego to ważne dla jedności kościoła?
- Dlaczego stopa i ucho w obrazie ciała uznają, że nie należą do ciała? Jak porównywanie się prowadzi do takiego wniosku?
- Co znaczy, że Bóg „zbudował ciało z różnych członków”, i jak ta prawda chroni zarówno przed poczuciem niższości, jak i przed pychą?
- Kogo najłatwiej przeoczyć w twojej wspólnocie? Jak możesz zacząć troszczyć się o niego jako o człowieka, a nie tylko korzystać z jego służby?
- Jak miłość zmienia sposób, w jaki myślisz o własnym darze i o darach innych, według 1 Listu do Koryntian 13:1-3?
- W jaki sposób w tym tygodniu możesz użyć swojego daru, aby kogoś zbudować, albo docenić czyjąś mniej widoczną służbę?
