W słynnej oksfordzkiej debacie Chesterton i Bernard Shaw wymieniali błyskotliwe riposty, obaj pewni, że znają największy problem ludzkości. Podobne starcie racji rozgrywa się w świątyni, gdzie modlą się faryzeusz i celnik (Łk 18), a Jezus odpowiada na pytanie, co sprawia, że jestem w porządku przed Bogiem. W kazaniu pojawiają się historie pastora świętującego czterdziestolecie służby, gangstera z lat dziewięćdziesiątych i autora hymnu „Cudowna Boża łaska”. Posłuchaj i sprawdź, czym naprawdę zachwyca się twoje serce.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Łukasz w wersecie 9 pisze, że Jezus opowiedział tę przypowieść tym, którzy byli pewni własnej sprawiedliwości, a innymi gardzili. Dlaczego pierwsi słuchacze mogli być zaskoczeni jej zakończeniem?
- Faryzeusz mówił o sobie prawdę: pościł dwa razy w tygodniu i oddawał dziesiątą część wszystkiego. Co w takim razie było nie tak z jego modlitwą, skoro to nie on wrócił do domu usprawiedliwiony?
- Pastor z historii po spotkaniu z kolegą z liceum dziękował Bogu, że nie zmarnował życia jak on. Jak wdzięczność za Boże prowadzenie może niepostrzeżenie zamienić się w poczucie wyższości?
- Mówca zauważył, że porównywanie się z innymi prowadzi albo do usprawiedliwiania siebie, albo do przygnębienia. W jakich sytuacjach najczęściej łapiesz się na takim wewnętrznym rankingu ludzi i co on w tobie wywołuje?
- Celnik przyszedł do Boga z pustymi rękami i prosił o miłosierdzie, podobnie jak Dawid czy John Newton. Co te historie mówią o tym, czy jakikolwiek grzech może być zbyt ciężki dla Bożej łaski?
- Kazanie kończy się myślą, że jesteśmy w porządku przed Bogiem, gdy bardziej zachwycamy się Jego dobrocią niż swoją. Jak konkretnie możesz w tym tygodniu przenieść ten zachwyt do swojej modlitwy?
