Co robić, gdy modlisz się od lat, a w odpowiedzi słyszysz tylko ciszę, jakby ktoś zatrzasnął przed tobą drzwi? Uczniowie poprosili Jezusa, aby nauczył ich się modlić, a on dał im nie tylko słowa modlitwy Ojcze nasz, ale też historię człowieka pukającego do drzwi przyjaciela o północy (Łk 11). Kazanie mówi o wytrwałości, o Bożych odpowiedziach innych niż nasze oczekiwania i o darze, którego potrzebujemy bardziej niż spełnionych próśb. Posłuchaj, jeśli chcesz przestać szukać samych darów, a zacząć szukać Dawcy.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Uczniowie proszą Jezusa: "Panie, naucz nas modlić się" (Łukasza 11:1). Co ta prośba mówi o tym, czym jest modlitwa i jak się jej uczymy?
- Jezus uczy zwracać się do Boga słowem "Ojcze", które wyraża bliskość, jak "tatusiu". Co zmienia w twojej modlitwie myślenie o Bogu jako o kochającym ojcu, a nie odległym władcy?
- W przypowieści przyjaciel puka o północy do zamkniętych drzwi. Jak przeżywasz chwile, gdy twoja modlitwa spotyka się z ciszą, i co pomaga ci wtedy trwać w modlitwie?
- Mówca podkreśla, że modlitwa nie jest transakcją ani sposobem na wymuszenie czegoś na Bogu. Gdzie dostrzegasz u siebie pokusę traktowania modlitwy w ten sposób?
- Historia Józefa pokazuje, że największym darem w najtrudniejszym czasie okazała się Boża obecność. Dlaczego Jezus w Łukasza 11:13 obiecuje właśnie Ducha Świętego tym, którzy proszą?
- Chłopiec z monetą cieszył się bardziej darem niż czasem z tatą. Jak w tym tygodniu możesz w modlitwie bardziej szukać Dawcy niż darów?