Stary pies wyścigowy, który przez całe życie gonił mechanicznego królika, pewnego dnia po prostu przestał biec, bo odkrył, że to, za czym goni, nie jest prawdziwe. Ta historia otwiera rozważanie o jednym poranku z życia Jezusa, który po wyczerpującym dniu uzdrawiania wstał przed świtem i wyszedł na odludne miejsce, żeby się modlić (Mk 1). Kazanie mówi o sztuce, którą ojcowie Kościoła nazwali świętym nicnierobieniem, o królewskim marnowaniu czasu z Bogiem, na które nikt z nas rzekomo nie ma czasu. Posłuchaj, jeśli masz wrażenie, że twoja studnia powoli wysycha.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Marek opisuje w Ewangelii Marka 1:32-39 bardzo pracowity szabat Jezusa, po którym wstaje On przed świtem, aby się modlić. Co ten kontrast mówi o tym, skąd Jezus czerpał siłę do służby?
- Gdy Szymon mówi: "Wszyscy cię szukają", Jezus odpowiada: "Chodźmy gdzie indziej". Jak czas modlitwy pomógł Jezusowi pamiętać o swojej misji i nie dać się prowadzić oczekiwaniom tłumu?
- Mówca opowiada o starym psie wyścigowym, który odkrył, że królik, za którym gonił, nie był prawdziwy. Za czym najczęściej gonisz w swoim codziennym wyścigu i co z tego naprawdę zostaje?
- Kazanie nazywa modlitwę "królewskim marnowaniem czasu", bo z zewnątrz wygląda na bezczynność. Co sprawia ci najwięcej trudności w spędzaniu z Bogiem czasu, który nie wydaje się produktywny?
- Mówca podkreśla, że regularne drobne praktyki zmieniają życie, a jednorazowe zrywy, jak sałatka raz na pół roku, niczego nie zmieniają. Jak wygląda regularność twojego czasu z Bogiem i co mogłoby ją wzmocnić?
- Brat Wawrzyniec modlił się podczas pracy w kuchni, a afrykański przyjaciel misjonarza mówił po prostu: "Widziałem cię". Jaką jedną praktykę zatrzymania się przed Bogiem chcesz wprowadzić w tym tygodniu, żeby wieczorem móc powiedzieć "Boże, widziałem Cię"?
