Czy można szczerze modlić się sercem, w którym po cichu tli się przekonanie, że jest się jednak lepszym od innych? Kazanie zaczyna od diabelskiego wyznania z filmu Adwokat diabła, próżność to mój ulubiony grzech, i prowadzi do przypowieści o faryzeuszu i celniku (Łk 18), przypominając, kim naprawdę byli obaj bohaterowie w oczach ówczesnych słuchaczy. Okazuje się, że najtrudniej przyjść do Boga z pustymi rękami tym, którzy nie są ani całkiem źli, ani całkiem dobrzy. Posłuchaj, jeśli chcesz w modlitwie skupić się na Bożej łasce, a nie na własnych zaletach.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Łukasz zaznacza, że Jezus kieruje tę przypowieść do tych, którzy byli przekonani o swej sprawiedliwości, a innymi gardzili. Jak zmienia się jej wymowa, gdy pamiętasz, że faryzeusze uchodzili wtedy za wzór pobożności, a celnicy za wyrzutków?
- Faryzeusz zaczyna modlitwę od podziękowania, a mimo to nie wraca do domu usprawiedliwiony. Co w jego słowach z Łukasza 18:11-12 pokazuje, na czym naprawdę była skupiona jego modlitwa?
- Mówca zauważył, że łatwo powiedzieć: nie jestem lepszy od mordercy czy oszusta telefonicznego? Dlaczego takie porównania tracą znaczenie, gdy stajemy przed świętym i wszechwiedzącym Bogiem?
- Historia nauczyciela szkółki niedzielnej, który modlił się: dziękujemy, że nie jesteśmy jak ten faryzeusz, pokazuje, jak łatwo wpaść w tę samą pułapkę. W jakich sytuacjach zauważasz u siebie skłonność do porównywania się z innymi?
- Jezus nie tylko nauczał o pokorze, ale ją praktykował: od narodzin w Betlejem, przez obmycie nóg uczniom, aż po krzyż. Co w Jego uniżeniu najbardziej pomaga ci zrozumieć słowa: kto się uniża, będzie wywyższony?
- Jak w tym tygodniu możesz w swojej modlitwie skupić się na tym, co zawdzięczasz Bogu, i z prostotą celnika powiedzieć: Boże, bądź miłosierny dla mnie grzesznego?
