Co zrobić, kiedy stoisz w miejscu na zakręcie życia i nie wiesz nawet, w którą stronę postawić pierwszy krok? Kazanie otwiera nową serię o psalmach pielgrzymich i zatrzymuje się nad dwoma pierwszymi z nich (Ps 120 i 121), modlitwami człowieka, który zaczyna swoją drogę w bardzo złym miejscu, wśród kłamstwa i wrogości. Historie muzyka metalowego zespołu i wykładowczyni uniwersytetu pokazują, że nie ma miejsca tak odległego od Boga, by nie dało się z niego wyruszyć. Posłuchaj i przekonaj się, że Bóg jest większy, bliższy i bardziej troskliwy, niż myślisz.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Psalmy 120 do 134 to psalmy pielgrzymów wstępujących do Jerozolimy. Co według ciebie mogło dawać Izraelitom śpiewanie ich w drodze: przypominanie, skąd wyszli, dokąd idą i z kim podróżują?
- Psalmista mówi, że mieszka w Meszek i w namiotach Kedaru, wśród kłamców i ludzi nienawidzących pokoju. Gdzie widzisz podobieństwa między tym miejscem a światem, w którym żyjesz dzisiaj?
- Pierwszym krokiem psalmisty jest zawołanie do Pana w niedoli zamiast narzekania, złości czy zamknięcia się w sobie. Jak zwykle reagujesz, kiedy utykasz na jakimś zakręcie życia?
- Psalmista szuka pomocy na górach, a odkrywa Stwórcę nieba i ziemi, który jest jego stróżem u prawego boku. Która z trzech prawd z kazania: Bóg większy, bliższy i bardziej troskliwy niż myślimy, najbardziej cię dziś porusza i dlaczego?
- Kazanie przypomina, że Bóg chroni nas nie tylko od zła, ale też pośród zła, tak jak woda oceanu nie zatopi statku, dopóki nie dostanie się do środka. Co pomaga ci strzec serca, żeby trudności nie zalały cię od środka?
- Historie Briana Welcha, Rosarii Butterfield i Eliego Wiesela pokazują, że nie ma miejsca zbyt złego, by zacząć podróż do Boga. Jaki konkretny krok w stronę Boga albo w stronę drugiego człowieka, jak pastor Ken, chcesz zrobić w tym tygodniu?
