Chłopiec klęczący przy ołtarzu monachijskiej katedry po latach składał podpisy, z których każdy ważył więcej niż kula. Ta wstrząsająca historia otwiera rozważanie przypowieści o siewcy (Mk 4), opowieści o tym, dlaczego ludzie słuchają Bożego słowa, a ono ich nie przemienia. Kazanie pokazuje, że różnica między tłumem, który odszedł, a uczniami, którzy zostali, polega na jednym: oni podeszli bliżej i zapytali. Posłuchaj i sprawdź, na jakiej glebie pada dziś Boże słowo w twoim życiu.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Jezus opisuje w Marka 4:1-20 cztery rodzaje gleby: drogę, grunt skalisty, ciernie i dobrą ziemię. Co według Jego wyjaśnienia sprawia, że ziarno słowa nie wydaje plonu w trzech pierwszych przypadkach?
- Tłum odszedł bez pytań, a uczniowie podeszli bliżej i zapytali o znaczenie przypowieści. Co ta różnica mówi o tym, kto naprawdę słyszy Boże słowo?
- Kazanie zaczyna się historią chłopca służącego przy ołtarzu, który później podpisywał wyroki śmierci. Jak to możliwe, że ktoś jest blisko Boga i jednocześnie nie pozwala Mu się przemienić?
- Mówca podkreśla, że siewca, który sieje wszędzie, nie jest niegospodarny, bo Bóg kieruje słowo do każdego człowieka. Jak to zmienia twoje spojrzenie na Boga i na ludzi, którzy dziś mówią: to nie dla mnie?
- Który rodzaj gleby najlepiej opisuje twoje serce w tym okresie życia i jakie troski, uroki bogactwa lub inne pragnienia zagłuszają w tobie słowo?
- Jaki trudny lub niezrozumiały fragment Biblii chcesz w tym tygodniu zgłębić, podchodząc bliżej przez pytania, rozmowę lub studium, i jak wprowadzisz w życie to, co odkryjesz?
