Czy można być bardzo blisko, codziennie w domu, w małżeństwie, w kościele, a jednocześnie bardzo daleko? To kazanie prowadzi nas nad Jezioro Galilejskie, gdzie Jezus opowiada tłumowi przypowieść o siewcy (Mk 4), nie po to, by uczyć rolnictwa, lecz by postawić diagnozę naszych serc. Okazuje się, że nie jesteśmy żadną z gleb na zawsze, stajemy się nią za każdym razem, gdy decydujemy, jak słuchamy Bożego słowa. Posłuchaj i odpowiedz sobie na pytanie: co zrobisz z tym, co usłyszysz?
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Jezus opowiada o siewcy, który sieje wszędzie: na drogę, na skały i między ciernie. Co ten pozornie nierozsądny siew mówi o sercu Boga i dlaczego mógł prowokować pierwszych słuchaczy?
- Wielki tłum słyszy przypowieść i odchodzi, a Dwunastu i ci, którzy byli z Jezusem, przychodzą z pytaniami (Marka 4:10-12). Czym różni się ich postawa i czego uczy nas o tym, co robić, gdy czegoś nie rozumiemy?
- Kazanie mówi, że nie jesteśmy żadną glebą na zawsze, tylko stajemy się nią za każdym razem, gdy słuchamy. Jak to zmienia twoje spojrzenie na tę przypowieść i na samego siebie?
- Która z postaci z kazania jest ci dziś najbliższa: Jonatan zajęty swoimi sprawami, Eliezer budujący wiarę na emocjach, Natanael godzący wszystko naraz czy Joanna wytrwale posłuszna? Dlaczego?
- Mówca stwierdził, że słowo często przegrywa nie z grzechem, ale z nadmiarem ważnych, nawet dobrych spraw. Jakie sprawy najczęściej zagłuszają w tobie Boże słowo?
- Gdzie w twoim życiu Bóg nie ma dostępu ze swoim słowem i co konkretnie możesz w tym tygodniu usunąć, żeby zrobić Mu przestrzeń?
