Czy naprawdę trzeba wspinać się coraz wyżej, po szczeblach kariery, pieniędzy i uznania, żeby w życiu coś znaczyć? Gdy Jakub i Jan w drodze do Jerozolimy proszą Jezusa o miejsca przy tronie, słyszą odpowiedź, która wywraca tę logikę do góry nogami (Mk 10). Syn Człowieczy nie przyszedł, aby mu służono, lecz aby służyć, i właśnie tam, na samym dole drabiny, zaczyna się prawdziwa wielkość. Posłuchaj i zapytaj siebie, po co ty się wspinasz.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- W Marka 10:32-34 Jezus idzie przed uczniami do Jerozolimy i zapowiada swoje cierpienie, śmierć i zmartwychwstanie. Czego uczniowie spodziewali się po Mesjaszu i dlaczego ta zapowiedź tak ich zaskoczyła?
- Jakub i Jan proszą o miejsca po prawej i lewej stronie Jezusa zaraz po tym, jak On mówi o krzyżu. Co ta prośba mówi o ich sercach i o tym, jak rozumieli cierpienie?
- Kazanie opisuje życie jako wspinanie się po drabinie: zawodowej, społecznej czy finansowej. Po jakiej drabinie najczęściej próbujesz się wspinać i co obiecujesz sobie znaleźć na jej szczycie?
- Mówca ostrzega, że nawet wiarę można zamienić w kolejną drabinę, traktując Jezusa jak szefa, który jest nam winien wypłatę. W jakich sytuacjach łapiesz się na pytaniu, co będziesz mieć z pójścia za Jezusem?
- Werset 45 mówi, że Syn Człowieczy przyszedł, aby służyć i oddać życie na okup za wielu. Jak to, że Jezus zszedł z drabiny zamiast się po niej wspinać, zmienia twoje rozumienie wielkości?
- Wielkość w kazaniu to stanie na dole i trzymanie drabiny, żeby inni mogli się wspinać. Komu konkretnie w tym tygodniu możesz tak służyć, nie oczekując, że ktoś to zauważy lub odwdzięczy?
