W listopadzie 1895 roku Wilhelm Röntgen skierował promień swojej lampy na dłoń żony i zobaczył na ekranie to, czego nikt wcześniej nie dostrzegał, kości i pierścionek. Od tego odkrycia zaczyna się rozważanie dwóch bliźniaczych cudów rozmnożenia chleba (Mk 6 i 8), historii o uczniach, którzy patrzyli, a nie widzieli, widzieli, a nie rozumieli. Kazanie pokazuje, że zdolność dostrzegania Bożego działania zależy wprost od stanu naszego serca. Posłuchaj i zapytaj siebie, jakie cuda przechodzą ci dziś przez ręce niezauważone.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- W Marka 6:30-52 i 8:1-21 Jezus dwa razy karmi tłum: raz pięcioma chlebami w Galilei, raz siedmioma w Dekapolu. Co według kazania Marek chce powiedzieć, zestawiając te dwie podobne historie?
- Co mówią liczby i kosze w obu cudach (5 chlebów i 12 koszy, 7 chlebów i 7 koszy) o tym, do kogo przychodzi Jezus, i jak mogli to odczytać pierwsi czytelnicy Ewangelii?
- Uczniowie sami rozdawali rozmnożony chleb, a mimo to Jezus pyta ich: "Jeszcze nie rozumiecie?". Dlaczego udział w cudzie nie wystarczył, żeby zobaczyć, kim On jest?
- Mówca opowiadał o Wice, która służyła rosyjskojęzycznym dzieciom w Tadżykistanie, gdy bombardowano Kijów. Wobec jakich ludzi trudno ci przyjąć, że Jezus troszczy się także o nich?
- Kazanie mówi, że to, jak widzimy, zależy od stanu naszego serca, a serce jest miejscem wyborów, nie tylko uczuć. Co w ostatnim czasie kształtuje twoje serce: myśli, relacje, uczucia, ciało?
- Jakie zwyczajne cuda z ostatniego tygodnia, w rodzinie, w czyjejś przemianie życia albo w zaopatrzeniu, mogą umykać twojej uwadze i jak w tym tygodniu chcesz znaleźć chwilę ciszy, żeby je zobaczyć?
