Co by było, gdyby w najbliższą niedzielę kazanie w twoim kościele wygłosił sam Jezus? To rozważanie zabiera nas nad Jezioro Galilejskie, gdzie Jezus łamie wszystkie zasady dobrego kaznodziejstwa: mówi niecałą minutę, bez puenty i zastosowania, i nikt, łącznie z uczniami, nie rozumie przypowieści o siewcy (Mk 4). Okazuje się, że słuchanie Bożego słowa to odpowiedzialne, a nawet niebezpieczne zadanie: prowadzi albo do przemiany życia, albo do znieczulenia serca. Posłuchaj, zanim zdecydujesz, co zrobisz ze słowem, które słyszysz.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Jezus wyjaśnia, że ziarno przy drodze, na gruncie skalistym, wśród cierni i na dobrej ziemi to różni ludzie słuchający słowa. Co w Marka 4:1-20 odróżnia tych, którzy wydają plon, od pozostałych?
- Jak rozumiesz trudne słowa z Marka 4:11-12 o tym, że przypowieści sprawiają, iż słuchający słyszą, lecz nie rozumieją? Co według kazania znaczyły one dla ludzi znających Boże słowo od pokoleń?
- Mówca podkreśla, że problemem nie jest ani hojny siewca, ani dobre ziarno, lecz gleba. Który z trzech słuchaczy z kazania, kupiec, młoda matka czy rzemieślnik, najbardziej przypomina ci ciebie samego i dlaczego?
- Kazanie porównuje obojętność na Boże słowo do organizmu, który uodparnia się na antybiotyki. W jaki sposób może się to dziać w życiu kogoś, kto od lat chodzi na nabożeństwa?
- Uczniowie zrozumieli przypowieść, bo podeszli do Jezusa i zapytali, jak ktoś podchodzący bliżej do automatycznych drzwi. Co dla ciebie oznacza takie podejście bliżej do Bożego słowa?
- Mówca pyta: gdzie są plony w moim życiu, skoro wciąż brak mi cierpliwości i upadam w tych samych miejscach? Jakie konkretne słowo od Jezusa chcesz w tym tygodniu nie tylko usłyszeć, ale i wypełnić?
