Drżące dłonie pana młodego, obrączka wyślizguje się i wpada między deski tarasu, czasem nawet najlepiej znany scenariusz zawodzi. Tak zaczyna się rozważanie o Jezusie, który wjeżdża do Jerozolimy jak król, ale zamiast koronacji przeklina figowiec i wywraca stoły w świątyni (Mk 11). Kazanie pokazuje, że Jezus nie działa według naszych scenariuszy: nie szuka pozorów religijności, lecz owoców wiary, i zaprasza nas do modlitwy o Bożą sprawiedliwość oraz do przebaczania. Posłuchaj i przekonaj się, że jego scenariusz zawsze przerasta nasz.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Marek przeplata historię figowca i oczyszczenia świątyni (Marka 11:12-21). Co łączy drzewo z liśćmi bez owoców ze świątynią, która z zewnątrz wyglądała okazale?
- Tłum wołał „Hosanna”, czyli „zbaw nas”, i spodziewał się koronacji w świątyni. Jakich oczekiwań wobec Mesjasza Jezus nie spełnił i dlaczego rozczarowało to ludzi?
- Jaki masz własny „scenariusz” na to, jak Bóg powinien działać w twoim życiu, i jak reagujesz, gdy dzieje się coś poza nim?
- Ludzie z czasów Jeremiasza mówili: „Mamy świątynię, jesteśmy bezpieczni”. Na czym ty możesz opierać fałszywe poczucie bezpieczeństwa zamiast na owocach wiary?
- Jezus mówi o modlitwie, która przenosi górę do morza, w kontekście sądu nad świątynią. Co zmienia w twojej modlitwie rozumienie jej jako wołania o Bożą sprawiedliwość i przyjście Jego królestwa?
- Desmond Tutu modlił się zarówno o sprawiedliwość, jak i o przebaczenie dla oprawców. Komu w tym tygodniu potrzebujesz przebaczyć, zanim staniesz do modlitwy?
