Młode małżeństwo wchodzi do pustego mieszkania i już widzi jasną kuchnię, półkę z książkami i przytulną sypialnię, tak działają marzenia, obrazy przyszłości, której jeszcze nie ma. Ale co zrobić, gdy nawet najpiękniejsze marzenia się nie spełniają? To kazanie prowadzi nas przez psalm pielgrzymi (Ps 132) i opowieść o Dawidzie, który ślubował zbudować Bogu świątynię, a nigdy nie zobaczył jej murów, podobnie jak Piotr, Paweł czy William Tyndale nie doczekali owoców swojej służby. Posłuchaj i odkryj, że Bóg potrafi zrealizować nasze marzenia z rozmachem, o jakim nam się nie śniło.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Psalm 132 dzieli się na dwie podobne części: najpierw ślub Dawida wobec Boga, potem przysięga Boga wobec Dawida. Co zmienia się w drugiej części i dlaczego to ważne dla pielgrzymów śpiewających ten psalm?
- Dawid chciał zbudować dom dla Boga, a Bóg obiecał zbudować dom, czyli dynastię, Dawidowi. Co ta zamiana mówi o tym, kto w relacji z Bogiem jest tym, który daje?
- Mówca wymienia dwa marzenia: żeby Bóg był blisko i żeby zrobić dla Niego coś ważnego. Które z nich jest ci bliższe i jak się ono przejawia w twoim życiu?
- Dawid nie zobaczył świątyni, Piotr i Paweł zginęli w Rzymie, a Tyndale nie doczekał angielskiej Biblii, a jednak Bóg wypełnił ich marzenia inaczej. Jak ta perspektywa pomaga ci patrzeć na własne niespełnione pragnienia?
- Kazanie mówi, że w Jezusie Bóg zamieszkał pośród nas, a dziś mieszka w sercach wierzących, więc bliżej się już nie da. Co to znaczy dla ciebie, że to Chrystus zrobił już wszystko dla twojego zbawienia?
- Czyje marzenia o Bogu zainspirowały ciebie i komu ty chcesz w tym tygodniu przekazać swoje, mimo że nie widzisz jeszcze efektów modlitwy czy służby?
