Na miesiąc przed wyjazdem na misję do Polski gospodarz obiadu wyjął z kieszeni kopertę i przesunął ją po stole, w środku był czek na sumę wszystkich czynszów zapłaconych przez cztery lata. Ta scena otwiera rozważanie Psalmu 126, pieśni ludzi, którzy wrócili z wygnania i czuli się tak, jakby śnili. Kazanie mierzy się z myślą, która potrafi zatruć życie: że najlepsze dni już były i nic dobrego przed nami nie zostało. Posłuchaj, jeśli potrzebujesz odwagi, by znów oczekiwać od Boga więcej niż dotąd.
Uwaga: Przed nami dobre rzeczy
W podróży
Podróże i rozmowy doskonale się uzupełniają. Najlepiej podróżować w dobrym towarzystwie, bo każda wyprawa staje się wtedy okazją do wymiany myśli, ale też do wspólnego milczenia. Lato, czas urlopów i wyjazdów, sprzyja przypomnieniu sobie, że Bóg jest najważniejszym towarzyszem naszej podróży, także tej największej, zwanej życiem. A jeśli już wędrujemy razem z Nim, to, oprócz chwil, kiedy milczymy i cieszymy się tylko swoją obecnością, warto też cieszyć się rozmową.
Dlatego tego lata będziemy czytać cykl psalmów zwanych pielgrzymimi lub podróżnymi, ponieważ recytowano je w czasie wędrówki do Jerozolimy. To podróż przez zakręty życia, od smutku i osamotnienia do wspólnoty i uwielbienia. Jednak najważniejsze w niej jest to, że możemy iść i rozmawiać z samym Bogiem.
Zobacz całą serię
22 kazania
