Kiedy ostatnio zdarzyło ci się poczuć, że potrzebujesz kogoś, kto zna drogę, bo sam już nie wiesz, dokąd iść? Chcielibyśmy, żeby Bóg prowadził nas jak najlepszy GPS, krok po kroku, zakręt po zakręcie, a tymczasem często doświadczamy ciszy i wrażenia, że zerwało się połączenie z niebem. To kazanie sięga do Psalmów 123 i 124, modlitw ludzi wyszydzanych i ocalonych, którzy nauczyli się patrzeć w górę z nadzieją i wstecz z wdzięcznością. Posłuchaj i sprawdź, gdzie w twojej historii Bóg był po twojej stronie, choć wtedy zupełnie tego nie czuć.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- W Psalmie 123 psalmista porównuje swoje spojrzenie do oczu sług zwróconych na rękę pana. Co ten obraz mówi o jego sytuacji i o tym, czego oczekiwał od Boga?
- Psalm 124 powtarza: "Gdyby nie Pan po naszej stronie". Jakie obrazy zagrożenia pojawiają się w tym psalmie i co mówią o tym, czego doświadczył Izrael?
- Marcin z magazynu, wyśmiewany za wiarę, modlił się słowami Psalmu 123 i z czasem zaczął współczuć szydercom. Co pomaga ci nie odpowiadać pogardą na pogardę, gdy ktoś traktuje cię z góry?
- Kazanie mówi, że milczenie Boga nie oznacza Jego nieobecności ani obojętności. Jak reagujesz, gdy modlisz się długo i nic się nie zmienia, i co pomaga ci wtedy trwać przy Bogu?
- Historia o drzewie, które rozbiło auto, ale uchroniło przed upadkiem ze skarpy, zachęca do patrzenia wstecz. Jakie swoje "drzewo" widzisz dziś w przeszłości, które wtedy wyglądało na porażkę?
- Jak w tym tygodniu możesz świadomie "patrzeć w górę z nadzieją" w jednej konkretnej trudnej sprawie i "patrzeć wstecz z wdzięcznością" za to, przez co Bóg cię już przeprowadził?
