Czy zdarzyło ci się mieszkać lub pracować wśród ludzi, którzy pokoju zwyczajnie nie chcą? Właśnie tam, w tajemniczym Meszek i pośród namiotów Kedaru, zaczyna się pierwszy przystanek letniego cyklu o psalmach pielgrzymich (Ps 120 i 121). Kazanie pokazuje, że podróż życia zaczyna się od wołania do Boga, i mierzy się z trudnym pytaniem: co właściwie znaczy obietnica „Pan cię ustrzeże od zła wszelkiego”, skoro wierzący wciąż cierpią i giną. Posłuchaj, jeśli szukasz przewodnika na drogę, której celem jest wieczność.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Psalmista z Psalmu 120 mieszka w Meszek i wśród namiotów Kedaru, wśród ludzi, którzy nienawidzą pokoju. Co mówi o jego sytuacji to, że hebrajskie słowo szalom oznacza nie tylko brak wojny, ale też przyjaźń, harmonię, bezpieczeństwo i powodzenie?
- Psalm 121 był śpiewany przez pielgrzymów idących do Jerozolimy surowymi, górskimi drogami, gdzie groziły upał i rozbójnicy. Jak ten kontekst zmienia twoje rozumienie słów: Pan jest twoim cieniem, po twojej prawej stronie?
- Gdzie w swoim życiu masz swoje Meszek i Kedar, czyli miejsca pełne kłamstwa, podziałów i niechęci, w pracy, w szkole czy w sąsiedztwie? Jak wygląda w takich miejscach twoje wołanie do Boga?
- Kazanie zauważa, że w strachu nasze życie modlitewne zaczyna rosnąć. Co sprawia, że w spokojnych czasach modlitwa i zaufanie Bogu łatwo schodzą na dalszy plan?
- Jak godzisz obietnicę z Psalmu 121, że Pan ustrzeże od wszelkiego zła, z cierpieniem chrześcijan, na przykład w Damaszku czy na Ukrainie, a także z własnymi chorobami i stratami?
- Mówca twierdzi, że prawdziwym złem byłoby oderwanie nas od Bożej miłości i że przed tym Bóg nas strzeże. Jaki krok zaufania Bogu jako przewodnikowi chcesz zrobić w tym tygodniu w sytuacji, która cię niepokoi?
