Człowiek, który wrócił z Auschwitz, pisał, że najbardziej zaskoczyła go zwykła radość z czystego łóżka, chleba i nieba bez drutów kolczastych. Od tej historii zaczyna się rozważanie Psalmów 126 i 127, pieśni ludzi, którzy po latach niewoli wrócili do domu i nie mogli uwierzyć, że to dzieje się naprawdę. Kazanie pokazuje, że łzy i trud nie są stracone, ale też przypomina ostrzeżenie: jeśli Pan domu nie zbuduje, próżno się trudzisz. Posłuchaj, jeśli odbudowujesz dziś swoje życie z ruin i potrzebujesz nadziei, że po najdłuższej nocy przychodzi poranek.
Podróż z Bogiem, który był i jest obecny w naszej codzienności
W podróży
Podróże i rozmowy doskonale się uzupełniają. Najlepiej podróżować w dobrym towarzystwie, bo każda wyprawa staje się wtedy okazją do wymiany myśli, ale też do wspólnego milczenia. Lato, czas urlopów i wyjazdów, sprzyja przypomnieniu sobie, że Bóg jest najważniejszym towarzyszem naszej podróży, także tej największej, zwanej życiem. A jeśli już wędrujemy razem z Nim, to, oprócz chwil, kiedy milczymy i cieszymy się tylko swoją obecnością, warto też cieszyć się rozmową.
Dlatego tego lata będziemy czytać cykl psalmów zwanych pielgrzymimi lub podróżnymi, ponieważ recytowano je w czasie wędrówki do Jerozolimy. To podróż przez zakręty życia, od smutku i osamotnienia do wspólnoty i uwielbienia. Jednak najważniejsze w niej jest to, że możemy iść i rozmawiać z samym Bogiem.
Zobacz całą serię
22 kazania
